پنجشنبه، ۲۸ خرداد ۱۴۰۵
اگر دستگاه اسپرسوساز داری، احتمالاً اسمهای اسپرسو، رستریتو و لانگو به گوشت خورده.
هر سه با دستگاه اسپرسوساز درست میشن.
هر سه از قهوه آسیابشده، فشار آب و زمان عصارهگیری به دست میان.
اما فرق اصلیشون در نسبت قهوه خشک به خروجی نوشیدنی، زمان عصارهگیری، غلظت و طعم نهاییـه.
در این مطلب از بُندی میخوایم ساده و کاربردی توضیح بدیم اسپرسو، رستریتو و لانگو چی هستن، چه زمانی قهوه میسوزه یا بیش از حد عصارهگیری میشه، چطور با وزن و زمان شات رو کنترل کنیم و برای رسیدن به قهوه بهتر به چه ابزارهایی نیاز داریم.
وقتی آب داغ با فشار از بین قهوه آسیابشده رد میشه، بخشی از مواد داخل قهوه وارد فنجان میشه.
به این فرآیند میگیم عصارهگیری.
در عصارهگیری، آب فقط رنگ قهوه رو نمیگیره؛ بلکه کافئین، روغنها، اسیدها، ترکیبات عطری، شیرینی، تلخی و بدنه قهوه رو هم از پودر قهوه بیرون میکشه.
اگر عصارهگیری کم باشه، قهوه معمولاً ترش، آبکی و ضعیف میشه.
اگر عصارهگیری زیاد باشه، قهوه معمولاً تلخ، خشک، گس و سنگین میشه.
پس اسپرسوی خوب یعنی رسیدن به تعادل.
اسپرسو یک نوشیدنی غلیظ و کوتاهه که با عبور آب داغ تحت فشار از بین قهوه ریز آسیابشده تهیه میشه.
در تعریفهای کلاسیک، اسپرسو معمولاً با فشار حدود ۹ بار، آب حدود ۹۰ تا ۹۶ درجه سانتیگراد و زمان حدود ۲۰ تا ۳۰ ثانیه تهیه میشه. البته این عددها قانون خشک و همیشگی نیستن، ولی نقطه شروع خوبی برای تنظیم دستگاه و قهوه محسوب میشن. [منبع ۱]
اسپرسو پایه خیلی از نوشیدنیهاست:
لاته
کاپوچینو
آمریکانو
موکا
ماکیاتو
آیس لاته
برای همین اگر اسپرسو درست تنظیم نشه، نوشیدنیهای شیری هم اون کیفیتی که باید رو نمیدن.
در اسپرسو، فقط زمان مهم نیست.
یکی از مهمترین چیزها نسبت دمآوری یا Brew Ratio است.
یعنی چند گرم قهوه خشک داخل بسکت میریزیم و چند گرم نوشیدنی از دستگاه میگیریم.
مثلاً:
18 گرم قهوه خشک
36 گرم خروجی اسپرسو
این میشه نسبت 1:2.
یعنی خروجی تقریباً دو برابر وزن قهوه خشک است.
این نسبت یکی از رایجترین نقطههای شروع برای اسپرسوست. خیلی از باریستاها برای شروع تنظیم قهوه از نسبت 1:2 استفاده میکنن و بعد با توجه به طعم، آسیاب و نوع قهوه تغییرش میدن. [منبع ۲]
فرض کن 18 گرم قهوه داخل بسکت دبل ریختی.
هدف اولیه:
18 گرم قهوه خشک
36 گرم خروجی
زمان حدود 25 تا 30 ثانیه
اگر خروجی در 15 ثانیه به 36 گرم رسید، احتمالاً قهوه زیادی درشت آسیاب شده یا تمپ و توزیع درست نیست.
اگر خروجی بعد از 40 ثانیه هنوز به 36 گرم نرسیده، احتمالاً آسیاب زیادی ریزه یا قهوه بیش از حد فشرده شده.
رستریتو یعنی شات کوتاهتر و محدودتر.
در رستریتو، معمولاً از همان مقدار قهوه استفاده میشه، اما خروجی کمتری میگیریم.
مثلاً:
18 گرم قهوه خشک
18 تا 27 گرم خروجی
یعنی نسبت حدود 1:1 تا 1:1.5.
رستریتو معمولاً غلیظتر، شیرینتر، سنگینتر و کمحجمتر حس میشه.
چون آب کمتری از قهوه عبور کرده، ترکیبات انتهایی که معمولاً تلختر و خشکتر هستن کمتر وارد فنجان میشن.
اما اگر خیلی کوتاه گرفته بشه، ممکنه قهوه ترش، خام یا ناقص حس بشه.
اگر برای اسپرسو از 18 گرم قهوه، 36 گرم خروجی میگرفتی، برای رستریتو میتونی این نقطه شروع رو امتحان کنی:
18 گرم قهوه خشک
22 تا 27 گرم خروجی
زمان حدود 22 تا 30 ثانیه
رستریتو برای قهوههایی که تلخی زیادی دارن یا برای کسانی که شات غلیظ و کمحجم دوست دارن، جذابه.
اما برای همه قهوهها مناسب نیست.
بعضی قهوهها در رستریتو زیادی سنگین یا ترش میشن.
لانگو یعنی شات بلندتر.
در لانگو، آب بیشتری از قهوه عبور میکنه و خروجی بیشتری میگیریم.
مثلاً:
18 گرم قهوه خشک
54 گرم خروجی
یعنی نسبت حدود 1:3.
لانگو معمولاً رقیقتر از اسپرسوئه، حجم بیشتری داره و ترکیبات بیشتری از قهوه وارد فنجان میشه.
اما چون آب بیشتر و زمان بیشتری درگیر عصارهگیریه، اگر درست کنترل نشه، خیلی راحت تلخ، خشک و گس میشه.
برای شروع میتونی این دستور رو تست کنی:
18 گرم قهوه خشک
50 تا 60 گرم خروجی
زمان حدود 30 تا 40 ثانیه
لانگو برای کسی خوبه که نوشیدنی بلندتر میخواد، اما نمیخواد اسپرسو رو با آب جداگانه رقیق کنه.
با این حال، اگر دنبال قهوه تمیزتر و کنترلشدهتر هستی، گاهی بهتره یک اسپرسو استاندارد بگیری و بعد بهش آب داغ اضافه کنی تا آمریکانو درست بشه.
نوشیدنی | نسبت پیشنهادی | مثال با 18 گرم قهوه | حس طعمی |
|---|---|---|---|
رستریتو | 1:1 تا 1:1.5 | 18 تا 27 گرم خروجی | غلیظتر، کوتاهتر، شیرینتر، سنگینتر |
اسپرسو | حدود 1:2 | حدود 36 گرم خروجی | متعادل، استاندارد، مناسب بیشتر نوشیدنیها |
لانگو | حدود 1:3 | حدود 54 گرم خروجی | بلندتر، رقیقتر، گاهی تلختر و خشکتر |
این عددها نقطه شروع هستن، نه قانون قطعی.
قهوههای مختلف، رُستهای مختلف و دستگاههای مختلف ممکنه تنظیم متفاوتی بخوان.
هر دو مهمن، ولی برای کنترل دقیقتر، وزن خروجی مهمتر از حجم ظاهری است.
چرا؟
چون کرما حجم نوشیدنی رو گولزننده میکنه.
ممکنه دو شات از نظر میلیلیتر شبیه هم باشن، اما وزن واقعیشون فرق داشته باشه.
برای همین بهتره به جای اینکه فقط با چشم و حجم فنجان قضاوت کنی، از ترازو استفاده کنی.
مثلاً اگر هدفت 36 گرم خروجیه، فنجان رو روی ترازو بذار و وقتی خروجی به 36 گرم رسید، شات رو قطع کن.
برای اینکه تنظیماتت قابل تکرار باشه، باید همیشه زمان رو از یک نقطه ثابت حساب کنی.
بعضیها زمان رو از لحظه زدن دکمه پمپ حساب میکنن.
بعضیها از لحظه اولین قطره.
پیشنهاد کاربردی اینه که برای کار روزمره، زمان رو از لحظه زدن دکمه شروع کنی و همیشه همون روش رو ادامه بدی.
مهمتر از خود روش، ثابت بودن روش اندازهگیری است.
اگر امروز از دکمه حساب کنی و فردا از اولین قطره، مقایسهات دقیق نیست.
خیلیها وقتی قهوه تلخ میشه میگن: «قهوه سوخته.»
اما در بیشتر مواقع، قهوه داخل دستگاه واقعاً نمیسوزه.
چند حالت ممکنه باعث بشه ما حس سوختگی بگیریم:
رُست قهوه خیلی تیره بوده.
آب بیش از حد داغ بوده.
عصارهگیری بیش از حد انجام شده.
آسیاب خیلی ریز بوده.
شات خیلی طولانی گرفته شده.
دستگاه یا پرتافیلتر کثیف بوده.
پس وقتی قهوه طعم سوختگی میده، همیشه مشکل از خود قهوه نیست.
گاهی مشکل از تنظیم دستگاه، آسیاب یا روش عصارهگیریه.
وقتی میگیم قهوه اور شده، معمولاً منظورمون Over Extraction یا عصارهگیری بیش از حده.
یعنی آب بیش از اندازه از قهوه مواد بیرون کشیده.
قهوه اور معمولاً این ویژگیها رو داره:
خیلی تلخ
خشک
گس
دهانجمعکن
سنگین و خستهکننده
گاهی با طعم خاکستر یا سوختگی
منابع آموزشی قهوه هم معمولاً تلخی شدید و حس خشک و ناخوشایند رو از نشانههای عصارهگیری بیش از حد میدونن. [منبع ۳]
آندر شدن یعنی Under Extraction یا عصارهگیری کم.
در این حالت آب فرصت کافی نداشته که مواد لازم رو از قهوه خارج کنه.
قهوه آندر معمولاً این ویژگیها رو داره:
ترش
آبکی
ناقص
کمبدنه
کمعطر
گاهی شبیه قهوه خام یا نارس
اگر اسپرسوت خیلی سریع خارج میشه و طعم ترش و آبکی داره، احتمال زیادی هست که آندر شده باشه.
آسیاب یکی از مهمترین عوامل در اسپرسوئه.
اگر خروجی خیلی سریع میاد، معمولاً آسیاب درشته.
اگر خروجی خیلی کند میاد، معمولاً آسیاب ریزه.
مثال:
18 گرم قهوه ریختی.
هدف 36 گرم خروجیه.
اما در 15 ثانیه به 36 گرم رسیدی.
احتمالاً باید آسیاب رو ریزتر کنی.
حالا برعکس:
18 گرم قهوه ریختی.
بعد از 40 ثانیه فقط 25 گرم خروجی گرفتی.
احتمالاً باید آسیاب رو کمی درشتتر کنی.
البته فقط آسیاب نیست.
دوز، تمپ، توزیع قهوه، بسکت، فشار دستگاه و تازگی قهوه هم اثر دارن.
برای اینکه اسپرسوت شانسی نباشه، چند ابزار خیلی کمک میکنن.
ترازوی مناسب قهوه باید حداقل دقت 0.1 گرم داشته باشه.
با ترازو میتونی دوز قهوه و خروجی اسپرسو رو دقیق کنترل کنی.
بدون ترازو، تنظیم اسپرسو بیشتر حدسی میشه.
زمان عصارهگیری رو با تایمر اندازه بگیر.
حتی اگر دستگاهت تایمر نداره، میتونی از تایمر گوشی استفاده کنی.
برای اسپرسو، آسیاب باید تنظیمپذیر و یکنواخت باشه.
اگر آسیاب خوب نباشه، هرچقدر هم دستگاه خوب باشه، خروجی ثابت و باکیفیت گرفتن سخت میشه.
تمپر باید با سایز بسکت دستگاه هماهنگ باشه.
تمپ باید صاف، یکنواخت و بدون کجی انجام بشه.
تمپ کج باعث میشه آب از یک سمت قهوه راحتتر رد بشه و عصارهگیری خراب بشه.
ابزار WDT برای پخش بهتر قهوه داخل بسکت استفاده میشه.
این ابزار کمک میکنه تودههای قهوه باز بشن و آب یکنواختتر از بین قهوه عبور کنه.
پرتافیلتر نیکد بهت نشون میده عصارهگیری چقدر تمیز انجام میشه.
اگر قهوه به اطراف پاشید یا از یک نقطه خاص بیشتر خارج شد، احتمالاً توزیع، تمپ یا آسیاب مشکل داره.
بسکت باکیفیت باعث میشه آب یکنواختتر از قهوه عبور کنه.
بسکتهای بیکیفیت یا آسیبدیده میتونن خروجی رو نامنظم کنن.
اگر دستگاه PID یا کنترل دمای دقیق داشته باشه، تنظیم شات راحتتر میشه.
دمای خیلی بالا میتونه تلخی و حس سوختگی رو بیشتر کنه.
دمای خیلی پایین میتونه قهوه رو ترش و ناقص کنه.
18 گرم قهوه
36 گرم خروجی
25 تا 30 ثانیه
اگر تلخ شد: کمی درشتتر آسیاب کن یا خروجی رو کمتر بگیر.
اگر ترش شد: کمی ریزتر آسیاب کن یا خروجی رو کمی بیشتر کن.
18 گرم قهوه
22 تا 27 گرم خروجی
22 تا 30 ثانیه
اگر خیلی ترش بود، کمی خروجی رو بیشتر کن یا آسیاب رو تنظیم کن.
اگر زیادی سنگین و خفه بود، نسبت رو کمی بلندتر کن.
18 گرم قهوه
50 تا 60 گرم خروجی
30 تا 40 ثانیه
اگر خشک و تلخ شد، آسیاب رو کمی درشتتر کن یا خروجی رو کمتر بگیر.
اگر آبکی شد، آسیاب رو ریزتر کن یا دوز رو بررسی کن.
ممکنه دو نفر هر دو 18 گرم قهوه و 36 گرم خروجی بگیرن، اما طعم شاتهاشون فرق داشته باشه.
چرا؟
چون فقط وزن کافی نیست.
این موارد هم مهمن:
درجه آسیاب
توزیع قهوه
تمپ
دمای آب
فشار دستگاه
کیفیت بسکت
تازگی قهوه
رُست قهوه
نوع آب
تمیزی دستگاه
تحقیقات جدید درباره اسپرسو هم نشون میدن که جریان آب داخل بستر قهوه همیشه ساده و یکنواخت نیست. ذرات خیلی ریز، مسیرهای عبور آب و یکنواخت نبودن بستر قهوه میتونن روی استخراج مواد قهوه تاثیر بذارن. [منبع ۴]
اگر شات خیلی سریع خارج شد، معمولاً قهوه آندر میشه.
راهحلها:
آسیاب رو ریزتر کن.
دوز قهوه رو کمی بیشتر کن.
توزیع قهوه رو بهتر انجام بده.
تمپ رو صافتر و یکنواختتر بزن.
بسکت مناسب استفاده کن.
مطمئن شو قهوه خیلی کهنه نیست.
مثال:
18 گرم قهوه
36 گرم خروجی
زمان 16 ثانیه
این شات احتمالاً سریع و کمعصارهگیری شده.
اولین کار: آسیاب کمی ریزتر.
اگر شات خیلی کند خارج شد، احتمال اور شدن یا چوک شدن دستگاه وجود داره.
راهحلها:
آسیاب رو کمی درشتتر کن.
دوز قهوه رو کمتر کن.
مطمئن شو بسکت بیش از حد پر نیست.
تمپ خیلی سنگین و کج نباشه.
شاور و بسکت تمیز باشن.
مثال:
18 گرم قهوه
36 گرم خروجی
زمان 45 ثانیه
این شات احتمالاً بیش از حد کند شده.
اولین کار: آسیاب کمی درشتتر.
وقتی رنگ خروجی اسپرسو از قهوهای تیره به زرد روشن و آبکی تغییر میکنه، میگن شات بلوند شده.
در خیلی از موارد، ادامه دادن شات بعد از بلوند شدن میتونه تلخی و خشکی بیشتری وارد فنجان کنه.
البته رنگ به تنهایی معیار کامل نیست.
باید همزمان وزن، زمان و طعم رو هم بررسی کنی.
کرما جذابه، اما همه چیز نیست.
ممکنه یک قهوه کرمای زیادی داشته باشه، ولی طعمش بد باشه.
روبوستا معمولاً کرمای بیشتری ایجاد میکنه.
قهوه تازهتر هم معمولاً کرمای بیشتری میده.
اما کرما به تنهایی نشونه قطعی کیفیت نیست.
طعم مهمتره.
تمپ مهمه، اما بیشتر از فشار، یکنواختی و صاف بودن مهمه.
اگر تمپ خیلی سبک و نامنظم باشه، آب مسیر راحت پیدا میکنه.
اگر تمپ کج باشه، یک سمت قهوه بیشتر عصارهگیری میشه و سمت دیگه کمتر.
لازم نیست هر بار با وسواس عدد فشار رو اندازه بگیری.
مهم اینه که تمپ تکرارپذیر، صاف و یکنواخت باشه.
اگر از پرتافیلتر نیکد استفاده کنی، ممکنه ببینی قهوه به اطراف میپاشه.
این معمولاً نشونه کانالینگ است.
یعنی آب به جای اینکه یکنواخت از کل بستر قهوه عبور کنه، از چند مسیر ضعیفتر و راحتتر رد میشه.
علتهای رایج:
توزیع بد قهوه
آسیاب نامناسب
تمپ کج
بسکت بیکیفیت
قهوه بیش از حد ریز یا درشت
توده شدن قهوه داخل بسکت
نه.
لانگو یعنی آب بیشتر از بین همان قهوه داخل پرتافیلتر عبور میکنه.
اما آمریکانو یعنی اول اسپرسو میگیری، بعد بهش آب داغ اضافه میکنی.
طعم این دو میتونه فرق داشته باشه.
لانگو ممکنه تلخی و خشکی بیشتری داشته باشه، چون آب بیشتری از بستر قهوه عبور کرده.
آمریکانو معمولاً کنترلشدهتره، چون عصارهگیری اسپرسو رو جدا انجام دادی و بعد فقط رقیقش کردی.
رستریتو غلیظتر حس میشه، اما الزاماً کافئین بیشتری از اسپرسو نداره.
چون در رستریتو خروجی کوتاهتره و آب کمتری از قهوه عبور میکنه.
ممکنه از نظر حس دهانی سنگینتر و قویتر باشه، اما مقدار کل کافئین همیشه بیشتر نیست.
اگر بخوای خیلی ساده به موضوع نگاه کنی:
رستریتو کوتاهتر و غلیظتره.
اسپرسو متعادلتر و استانداردتره.
لانگو بلندتر و رقیقتره.
برای شروع، نسبت 1:2 برای اسپرسو نقطه خوبیـه.
مثلاً 18 گرم قهوه و 36 گرم خروجی در حدود 25 تا 30 ثانیه.
اگر قهوه ترش و آبکی شد، احتمالاً آندر شده.
اگر قهوه تلخ، خشک و گس شد، احتمالاً اور شده.
برای کنترل بهتر، حتماً از ترازو، تایمر، آسیاب مناسب، تمپر هماهنگ با بسکت و ابزار توزیع قهوه استفاده کن.
اسپرسو خوب شانسی نیست؛ نتیجه اندازهگیری، تکرار و اصلاح مرحلهبهمرحله است.
اگر برای تنظیم دستگاه، انتخاب قهوه مناسب اسپرسو یا خرید ابزار دقیق نیاز به راهنمایی داشتی، مشاوره بُندی میتونه کمک کنه انتخاب دقیقتری داشته باشی.
رستریتو خروجی کوتاهتری نسبت به اسپرسو دارد. معمولاً غلیظتر، کمحجمتر و سنگینتر حس میشود.
لانگو خروجی بیشتری دارد و آب بیشتری از قهوه عبور میکند. معمولاً رقیقتر است، اما اگر درست تنظیم نشود میتواند تلخ و خشک شود.
برای بسکت دبل، 18 گرم قهوه و 36 گرم خروجی در حدود 25 تا 30 ثانیه نقطه شروع خوبی است، اما بسته به دستگاه و قهوه قابل تغییر است.
در بیشتر مواقع قهوه واقعاً داخل دستگاه نمیسوزد. حس سوختگی معمولاً از رُست تیره، دمای بالا، عصارهگیری زیاد یا دستگاه کثیف میآید.
قهوه اور معمولاً خیلی تلخ، خشک، گس و سنگین است.
قهوه آندر معمولاً ترش، آبکی، کمبدنه و ناقص حس میشود.
بهتر است همیشه از یک روش ثابت استفاده کنی. روش رایج و ساده این است که زمان را از لحظه زدن دکمه عصارهگیری حساب کنی.
نه. کرما مهم و جذاب است، اما طعم، تعادل و عصارهگیری درست مهمتر از مقدار کرماست.
منبع ۱: تعریف کلاسیک SCA از اسپرسو به بازههایی مثل ۷ تا ۹ گرم قهوه برای سینگل، دمای حدود ۹۰.۵ تا ۹۶.۱ درجه سانتیگراد، فشار حدود ۹ تا ۱۰ اتمسفر و زمان حدود ۲۰ تا ۳۰ ثانیه اشاره میکند؛ این عددها در مقاله بهعنوان نقطه شروع، نه قانون قطعی، استفاده شدند.
منبع ۲: Perfect Daily Grind برای کنترل Brew Ratio پیشنهاد میکند از نسبت 1:2 بهعنوان نقطه شروع استفاده شود و سپس با ثابت نگه داشتن متغیرها، نسبت بر اساس طعم تنظیم شود.
منبع ۳: Barista Hustle در توضیح عصارهگیری، تلخی شدید و ناخوشایند را از نشانههای مهم Over Extraction معرفی میکند و توضیح میدهد تلخی فقط از کافئین نیست و ترکیبات دیگر قهوه هم در آن نقش دارند.
منبع ۴: مطالعه ۲۰۲۴ در Scientific Reports درباره دینامیک عصارهگیری اسپرسو توضیح میدهد که در یک عصارهگیری معمول اسپرسو حدود ۲۰٪ مواد جامد قهوه وارد نوشیدنی میشود و ذرات ریز و جریان داخل بستر قهوه روی نتیجه اثر دارند.
بُندی؛ شروعی پر انرژی برای هر روز